گاهی آرزو می‌کنم که زندگی هم شبیه اون فیلمایی ناتمومی بود که می‌گن آخرش به عهده‌ی بیننده‌اس. یعنی تو تا یه جایی داستان رو ادامه می‌دی و وقتی که خسته شدی می‌گی:

 خوب بقیه‌اش به عهده‌ی بیننده! مثلاً!

/ 4 نظر / 5 بازدید
Mehdi

Man fekr mikonam, kheili vaghtha ham injoorie. Yani to dige kari nemikoni to zendegi va khodesh masiresho peyda mikone/ va khodatam yeki az oon binandegani

آمیرحسین

آره راست میگی! عین یکی از اون بیننده ها! بی هیج حق ویژه.

يه دونه آدم

بخوای نخوای همينه جريان هستی مثل يه گرافه که یه نقطه آغاز داره و شاید یه انتها، هر آدمی مسئوله این گرافو تا یه جایی بسط بده و بعد میده بعدی. حتی اين حرف با نظربه تناسخ هم جور در مياد