عيد شد!   

عيد آمد و ما خانه‌ی خود را نتکانديم                        

                                                        گردی نسترديم‌ و غباری نستانديم

ديديم که در کسوت بخت آمده نوروز                         

                                                        از بيدلی آن را ز در خانه برانديم

هر جا گذری غلغله‌ی شادی و شور است                  

                                                       ما آتش اندوه به آبی ننشانديم

آفاق پر از پيک و پيام است٬ ولی ما                         

                                                      پيکی ندوانديم و پيامی نرسانديم

احباب کهن را نه يکی نامه بداديم           

                                                      و اصحاب جوان را نه يکی بوسه ستانديم

من دانم و غمگين دلت٬ ای خسته کبوتر

                                                      سالی سپری گشت و ترا ما نپرانديم

صد قافله رفتند و به مقصود رسيدند 

                                                      ما اين خرک لنگ ز جويی نجهانديم

ماننده‌ی افسونزدگان٬ ره به حقيقت

                                                      بستيم و جز افسانه‌ی بيهوده نخوانديم

از نه خم گردون بگذشتند حريفان

                                                      مسکين من و دل در خم يک زاويه مانديم

طوفان بتکاند مگر اميد که صد بار

                                                      عيد آمد و ما خانه‌ی خود را نتکانديم

                                                                                      مهدی اخوان ثالث 

لینک نوشته